Merhaba. Açıkçası aklımda bir kaç yazı başlığı daha vardı.
Kısa zamanda şu konularla ilgili yazı yazacağımı da hatırlatırım: "Modern
Oyun, Basketbolun Evrilişi", "Masters - Ronnie'nin
konsantrasyonu". Ancak önümüzdeki
perşembe ve cuma günleri de Euroleague maçlarının olduğunu düşünerek, haftalık
bir Euroleague değerlendirmesi yazmayı şu aşamada daha mantıklı buldum. Her
hafta bu günlerde Euroleague yazarak hem ne durumdayız hem de ne yapmalıyız
sorularına cevap aramaya çalışacağım. Başlayalım. (Biraz uzun bir ilk yazı
oldu..)
Galatasaray LH:
Ergin Ataman takımlarının sezon içi baştan kurulmasının,
belki sizlere ilginç gelecek, ancak tesadüfi olduğunu düşünüyorum. Kadrodaki
değişimler hemen hemen hiç bir zaman "beğenmeme" sebebiyle olmadı şu
güne kadar. Maddi sıkıntılar, ektstra faktörler (Hawkins) (NBA sezonunun
başlaması) burada çok belirleyici oldu. Bu sezon için Galatasaray'a bakarsak
sezon başında gerçekten iddialı bir kadro kurulduğunu ve maddi olarak yüksek
seviyelerde isimlerin kadroya katıldığını görebiliyoruz. Sezon içerisinde
yaşanan parasal sıkıntılar kadroda yeni bir yapılanmayı zorunlu kıldı. Belki de
ilk defa bu zor durum bir fırsata çevrilerek, kadroda verim alamayan isimlerle
de yollar ayrıldı. Tutulmak istenen ama giden Furkan, fayda sağlamayan Aradori,
Jawai oluşan toz bulutunda takımdan ayrıldı. Fırsata çevrilmekten kastım ise
belki de sezon başında yapılan transferlerle çözülmeyen pota altı ve atletizm
sorunlarının, bu ara dönemde çözülmesi oldu.
Carter, Young, Maric'ten ne istendi, ne katabilirler
sorusuna verilecek en önemli cevap ise atletizm olabilir. Zira sezon başından
bu yana Galatasaray'ın oyununda temel sorun, rakibin karşısında kalamama ve ön
alanda yaşanan bu kaybın, pota altında bekçi olmaması sebebiyle giderilememesiydi.
Carter'ın atletizmi ve deliciliği savunmada Micov ve Pocius'a yardımcı olurken,
hücumda Ender'den başka delicisi (belki Sinan) olmayan takıma, daha kaliteli
bir çeşitlilik yarattı. Young'un gelişi modern oyunun geldiği noktada çok
kritik, bu kadar şutörün olduğu takımda pota altına girenleri geri
püskürtebilecek bir pivot, belki de yaşanan çoğu sorunu tek başına bile çözmüş
olabilir. Maric'ten beklenen aslında Jawai'den beklenen. Kerem'den alınan
katkıyla pivot pozisyonunda Maric'i, "yalnızca gerektiğinde"
kullanabilme lüksü de fazlasıyla iyi. Zira Kızılyıldız maçında olduğu gibi
Maric de fayda getirebilir. Ara dönemde gelen bu 3 isim, tam ihtiyaç olan
bölgelere, tam yerinde hamleler olarak nitelendirilebilir. Ki bunu parkede de
görüyoruz.

Euroleague'in ilk turunda takımdaki maddi kaosun getirdiği
sonuçlar, az kalsın gruptan çıkamamaya yol açacakken ortaya koyulan büyük
karakter ve Ergin Ataman başarısı, son maçta Olimpiyakos'un yenilmesiyle bir
anda önemli zafer haline geldi. Top 16'da neler olduğuna bakacak olursak önce
hedefi doğru çizmemiz gerektiği kanısındayım. Oldukça zor olan grupta Galatasaray'ın
mücadelesini 3 farklı bölüme yazmak daha doğru olur. Real Madrid ve Barcelona'dan
"çalınabilecek" maçlar, Maccabi, Pana'dan "ikili averajı da
alarak, evdeki her maçın kesinlikle kazanılması gereken maçlar", Zalgris,
Alba ve Kızılyıldız'dan ise "kayıp vermeden komple temizlenecek
maçlar". Gayet tabii ki bu çok pozitif bir tablo ancak hedefi doğru
belirlemek, yolun da daha net görünmesini sağlayacaktır. Barcelona'nın kötü
gidişinin düzeleceğini düşünmekle beraber, Real şaşırtıcı gitmiyor. Dolayısıyla
Madrid deplasmanında yaşanan mağlubiyet aslında hedefler doğrultusunda bir eksi
yazmadı deftere. İlk gruptan da gelen deplasman sorunlarına karşılık
Kızılyıldız deplasmanında, oyun dışı sebeplerinde de etkisiyle oluşan inanılmaz
zor atmosferde alınan galibiyet,
Galatasaray adına çok çok kritikti. Yine kritik olan ve kazanılması zorunlu
gibi gözüken Alba, Zalgris maçlarının evdeki cezaya denk gelmesi de gerçekten
çok belirleyici olabilir. Zira gruptan çıkmanın hedef olduğunu göz önüne
alırsak, seyircinin Pana, Maccabi maçlarında salonda olmasını istemek daha
mantıklı. Bu zor rakiplere karşı seyirci belirleyici etken olabilir, bunu daha
önce de gördük. Zalgris'in yenilmesi ile Galatasaray'ın ilk etaptaki 4 maçı 3-1
geçmesi için tek rakip bu hafta içeride Alba olarak kaldı. Üst üste kesin
kazanılması gereken maçlar oynamak zor olsa da, ilk 4 için direk rakiplerle
oynamadan, aşağıya karşı kayıp yaşamamak çok mühim. Bu hafta Alba'nın
yenilmesi, ilk etapta Galatasaray'ın hedefi tam 12'den vurarak başlamasını
sağlayacaktır. Yaşanılabilecek bir kayıp ise bir anda her şeyi çok kötü bir
şekle sokabilir. Dolayısıyla stres yaratsa da Galatasaray için bu haftaki Alba maçı da "win or go home"
maçı..
Fenerbahçe Ülker:
Geçen seneden başlayan Obradovic yapılanması bu sene de
devam ediyor Fenerbahçe'de. Bunun yanlış olduğu kesinlikle söylenemez. Ancak
kadroda yaşanan revizyon tam olarak beklenen biçimde olmadı. Geçen sene
Avrupa'da yaşanan başarısızlık, bu sene başında kadronun baştan kurulması yol
açtı. Hedefin F4 olarak konulduğu sezonda, takımı ve kadroyu bu açıdan
değerlendirmek çok daha doğru olacaktır. Avrupa'nın en iyi skorerlerinden
Goudelock, yine Avrupa'nın süperyıldızlarından Bjelica'nın gelmesi, Bogdanovic
ile de birleşince hücum gücü korkutucu bir takım görüntüsü veriyor Fenerbahçe.
Peki kağıt üzerinde çok etkileyici olan hücum gücü parkeye ne kadar yansıdı,
problem nerede, euroleague'de durum ne, sorularına aşağıda cevap arayalım.

Hücum gücünün korkutuculuğundan bahsetmiştim. Bu sezon çoğu
maçta Fenerbahçe'nin yüksek skorlara çıktığına şahit olduk. Burada problem yok,
ancak yaşanan en temel sorun, skorun nasıl geleceğinin tam olarak bilinmemesi.
Çok fazla hücuma yönelik planı yok Fenerbahçe'nin. Bu da takımın çok fazla
isolation oynamasına ve yine çok fazla şut eksenli hücum etmesine yol açıyor.
Burada yaşanan problemi çözecek isim Obradovic olmalı. Peki skor bir şekilde
gelirken bunun sorun olduğuna nereden kanaat getirdin derseniz cevabım kritik
anlarda o skor akıcılığının kaybolması olur. Goudelock oyunda yokken Bjelica ve
Bogdanovic'in bire bir bırakıldığı hücumlar, Goudelock oyuna girince tüm
takımın izlediği isolation oyununa dönüyor. Ve bu problem, işler sertleşince,
kritik dakikalarda takımın tam bir hücum planının olmamasına yol açıyor.
Çözülmesi gereken bir problem. Savunmada ise aslında yaşanan sorun çok daha
belli. İçeri penetre eden kısalar savunmacılarını geçtiklerinde, pota altında
onları bekleyen bir bekçi yok. Hücum problemi Emir ve Zizis ile absorbe
edilebilir ama savunmada sanki çözüm Semih değil gibi. En azından olmamalı..
Euroleague'de hedefin f4 olarak konulduğunu göz önüne alarak
duruma baktığımızda pek parlak bir netice görülmüyor. Çapraz eşleşmede diğer
gruptan ilk iki olarak Barca ve Madrid'in geleceğini düşünürsek, görece daha
kolay olan Fenerbahçe'ni grubunda hedef ilk 4'e girmekten ziyade, ilk 2'ye
girerek saha avantajını alıp bu takımlardan uzaklaşmak olmalı. Nitekim de öyle.
Ancak bu hedef doğrultusunda (yakın geçse de maçlar) grubun diğer iki
favorisine içeride kaybetmek çok kötü oldu
Fenerbahçe adına. Bu 3 takımın, diğerlerine daha az maç vereceğini düşünürsek,
ilk 2 hedefi daha çok erken olmasına rağmen uzaklarda kalmış olabilir. Bu da
saha avantajının olmadığı bir seride, Barca veya Real ile oynamak anlamına
gelebilir.
Anadolu Efes:
Dusan İvkovic için yapılan bir senelik hazırlık ve
İvkovic'in eline teslim edilen ipler. Çok güzel bir plan. Açıkçası Efes'i 2
farklı departmanda değerlendirmek daha mantıklı olacaktır. Maddi imkanlar
ölçüsünde kurulan kadro ve maddi imkanlar ölçüsünde olması gereken ve olan
hedefler. İvkovic'in Efes'in genlerine uygun bir antrenör olduğunu da belirtmek
geçmek istemiyorum. Efes gibi, alttan yetişen gençlerde alınan yıldızların
harmanlandığı bir takım, kuruluş aşamasında İvkovic'in elinde olursa ileride
Cedi gibi isimlerden fazlasıyla görmek mümkün olabilir.

Kendi ligimizin Fenerbahçe Ülker ile birlikte en fazla maddi
gücüne sahip takımı Efes. Peki bu maddi imkanlar karşılığında kurulan kadro ne
durumda dersek, çok da parlak bir cevap verebileceğimi sanmıyorum. Efes çok iyi
bir "takım" oldu. Ama sınırlı bir takım. Hücumda hızlı gelmek ve
Kristic'e post oynatmak dışında bir planı yok Efes'in. Daha kötüsü ise bir plan
dışında hücumda başka bir ihtimal de çoğu zaman kalmıyor. Yani Efes'in
koşturulmadığı durumlarda hücum bir anda tıkanabiliyor hiç bir şekilde
açılmıyor. Bu önemli bir eksi. Kurulan kadroda daha skorer opsiyonların
yaratılması gerekirdi. Hızlı gelmek, ligin en iyi savunma takımlarından biri
Efes için, hücumu açan bir anahtar. Savunmadan güç almak ise topa yapılan
müthiş baskı ile oluyor. Savunmada topa yapılan baskı, kaçan kısaların ise
gerideki bekçi Lasme tarafından püskürtülmesi takımın bir anda ivmelenmesini
sağlıyor. Sorun burada görüldüğü üzere hücum. Çok fazla olan kaynağın, daha
hücuma ve skore yönelik kullanılması Efes'in için hedefi f4 yapabilirdi.
Yapmalıydı.
İşin parasal kısmına bakarsak yalnız, Efes'in f4 hedefine
sahip olması gerektiğini söyleyebiliriz. Ancak bu, yukarıda da bahsettiğim
kadroya bakıldığında kaybolan bir hayale dönüşüyor. Zira hücumda bu denli
sınırlı bir takım, savunmada ne kadar iyi olursa olsun, bazen rakiplerinin
skoruna yetişemiyor. CSKA maçında görüldüğü gibi. Nereye kadar durdurabilirsiniz
ki? Rakipler bazen skorerleriyle sonuç bulabilirken, siz bir tek savunmaya
güvenebiliyorsunuz. Şu aşamada bu durumu ileriye götürmek için Draper'in
yaptığı ekstra oyunları, sürekli haline getirmesi şart. Peki durum ne
Euroleague'de? Ben maddi olanaklara bakmaksızın kadro bazında
değerlendirdiğimde Efes'in çok başarılı olduğunu söyleyebilirim. İçeride
CSKA'ya kaybedilen maç hedefin ilk 4'e girmek olduğunu düşündüğümüzde büyük bir
problem yaratmıyor. Dışarıda kazanılan Laboral maçı, çok daha önemli ve
değerli. Efes sezonun devamında Euroleague'de muhtemel 4. bilet için altındaki
yenmelidir ve tahminim bunun olacağı yönünde.