20 Ocak 2015 Salı

Euroleague'de Ne Durumdayız?

Merhaba. Açıkçası aklımda bir kaç yazı başlığı daha vardı. Kısa zamanda şu konularla ilgili yazı yazacağımı da hatırlatırım: "Modern Oyun, Basketbolun Evrilişi", "Masters - Ronnie'nin konsantrasyonu".  Ancak önümüzdeki perşembe ve cuma günleri de Euroleague maçlarının olduğunu düşünerek, haftalık bir Euroleague değerlendirmesi yazmayı şu aşamada daha mantıklı buldum. Her hafta bu günlerde Euroleague yazarak hem ne durumdayız hem de ne yapmalıyız sorularına cevap aramaya çalışacağım. Başlayalım. (Biraz uzun bir ilk yazı oldu..)
Galatasaray LH:

Ergin Ataman takımlarının sezon içi baştan kurulmasının, belki sizlere ilginç gelecek, ancak tesadüfi olduğunu düşünüyorum. Kadrodaki değişimler hemen hemen hiç bir zaman "beğenmeme" sebebiyle olmadı şu güne kadar. Maddi sıkıntılar, ektstra faktörler (Hawkins) (NBA sezonunun başlaması) burada çok belirleyici oldu. Bu sezon için Galatasaray'a bakarsak sezon başında gerçekten iddialı bir kadro kurulduğunu ve maddi olarak yüksek seviyelerde isimlerin kadroya katıldığını görebiliyoruz. Sezon içerisinde yaşanan parasal sıkıntılar kadroda yeni bir yapılanmayı zorunlu kıldı. Belki de ilk defa bu zor durum bir fırsata çevrilerek, kadroda verim alamayan isimlerle de yollar ayrıldı. Tutulmak istenen ama giden Furkan, fayda sağlamayan Aradori, Jawai oluşan toz bulutunda takımdan ayrıldı. Fırsata çevrilmekten kastım ise belki de sezon başında yapılan transferlerle çözülmeyen pota altı ve atletizm sorunlarının, bu ara dönemde çözülmesi oldu.

Carter, Young, Maric'ten ne istendi, ne katabilirler sorusuna verilecek en önemli cevap ise atletizm olabilir. Zira sezon başından bu yana Galatasaray'ın oyununda temel sorun, rakibin karşısında kalamama ve ön alanda yaşanan bu kaybın, pota altında bekçi olmaması sebebiyle giderilememesiydi. Carter'ın atletizmi ve deliciliği savunmada Micov ve Pocius'a yardımcı olurken, hücumda Ender'den başka delicisi (belki Sinan) olmayan takıma, daha kaliteli bir çeşitlilik yarattı. Young'un gelişi modern oyunun geldiği noktada çok kritik, bu kadar şutörün olduğu takımda pota altına girenleri geri püskürtebilecek bir pivot, belki de yaşanan çoğu sorunu tek başına bile çözmüş olabilir. Maric'ten beklenen aslında Jawai'den beklenen. Kerem'den alınan katkıyla pivot pozisyonunda Maric'i, "yalnızca gerektiğinde" kullanabilme lüksü de fazlasıyla iyi. Zira Kızılyıldız maçında olduğu gibi Maric de fayda getirebilir. Ara dönemde gelen bu 3 isim, tam ihtiyaç olan bölgelere, tam yerinde hamleler olarak nitelendirilebilir. Ki bunu parkede de görüyoruz.
Euroleague'in ilk turunda takımdaki maddi kaosun getirdiği sonuçlar, az kalsın gruptan çıkamamaya yol açacakken ortaya koyulan büyük karakter ve Ergin Ataman başarısı, son maçta Olimpiyakos'un yenilmesiyle bir anda önemli zafer haline geldi. Top 16'da neler olduğuna bakacak olursak önce hedefi doğru çizmemiz gerektiği kanısındayım.  Oldukça zor olan grupta Galatasaray'ın mücadelesini 3 farklı bölüme yazmak daha doğru olur. Real Madrid ve Barcelona'dan "çalınabilecek" maçlar, Maccabi, Pana'dan "ikili averajı da alarak, evdeki her maçın kesinlikle kazanılması gereken maçlar", Zalgris, Alba ve Kızılyıldız'dan ise "kayıp vermeden komple temizlenecek maçlar". Gayet tabii ki bu çok pozitif bir tablo ancak hedefi doğru belirlemek, yolun da daha net görünmesini sağlayacaktır. Barcelona'nın kötü gidişinin düzeleceğini düşünmekle beraber, Real şaşırtıcı gitmiyor. Dolayısıyla Madrid deplasmanında yaşanan mağlubiyet aslında hedefler doğrultusunda bir eksi yazmadı deftere. İlk gruptan da gelen deplasman sorunlarına karşılık Kızılyıldız deplasmanında, oyun dışı sebeplerinde de etkisiyle oluşan inanılmaz zor atmosferde  alınan galibiyet, Galatasaray adına çok çok kritikti. Yine kritik olan ve kazanılması zorunlu gibi gözüken Alba, Zalgris maçlarının evdeki cezaya denk gelmesi de gerçekten çok belirleyici olabilir. Zira gruptan çıkmanın hedef olduğunu göz önüne alırsak, seyircinin Pana, Maccabi maçlarında salonda olmasını istemek daha mantıklı. Bu zor rakiplere karşı seyirci belirleyici etken olabilir, bunu daha önce de gördük. Zalgris'in yenilmesi ile Galatasaray'ın ilk etaptaki 4 maçı 3-1 geçmesi için tek rakip bu hafta içeride Alba olarak kaldı. Üst üste kesin kazanılması gereken maçlar oynamak zor olsa da, ilk 4 için direk rakiplerle oynamadan, aşağıya karşı kayıp yaşamamak çok mühim. Bu hafta Alba'nın yenilmesi, ilk etapta Galatasaray'ın hedefi tam 12'den vurarak başlamasını sağlayacaktır. Yaşanılabilecek bir kayıp ise bir anda her şeyi çok kötü bir şekle sokabilir. Dolayısıyla stres yaratsa da Galatasaray için bu haftaki  Alba maçı da "win or go home" maçı..

Fenerbahçe Ülker:

Geçen seneden başlayan Obradovic yapılanması bu sene de devam ediyor Fenerbahçe'de. Bunun yanlış olduğu kesinlikle söylenemez. Ancak kadroda yaşanan revizyon tam olarak beklenen biçimde olmadı. Geçen sene Avrupa'da yaşanan başarısızlık, bu sene başında kadronun baştan kurulması yol açtı. Hedefin F4 olarak konulduğu sezonda, takımı ve kadroyu bu açıdan değerlendirmek çok daha doğru olacaktır. Avrupa'nın en iyi skorerlerinden Goudelock, yine Avrupa'nın süperyıldızlarından Bjelica'nın gelmesi, Bogdanovic ile de birleşince hücum gücü korkutucu bir takım görüntüsü veriyor Fenerbahçe. Peki kağıt üzerinde çok etkileyici olan hücum gücü parkeye ne kadar yansıdı, problem nerede, euroleague'de durum ne, sorularına aşağıda cevap arayalım. 
Hücum gücünün korkutuculuğundan bahsetmiştim. Bu sezon çoğu maçta Fenerbahçe'nin yüksek skorlara çıktığına şahit olduk. Burada problem yok, ancak yaşanan en temel sorun, skorun nasıl geleceğinin tam olarak bilinmemesi. Çok fazla hücuma yönelik planı yok Fenerbahçe'nin. Bu da takımın çok fazla isolation oynamasına ve yine çok fazla şut eksenli hücum etmesine yol açıyor. Burada yaşanan problemi çözecek isim Obradovic olmalı. Peki skor bir şekilde gelirken bunun sorun olduğuna nereden kanaat getirdin derseniz cevabım kritik anlarda o skor akıcılığının kaybolması olur. Goudelock oyunda yokken Bjelica ve Bogdanovic'in bire bir bırakıldığı hücumlar, Goudelock oyuna girince tüm takımın izlediği isolation oyununa dönüyor. Ve bu problem, işler sertleşince, kritik dakikalarda takımın tam bir hücum planının olmamasına yol açıyor. Çözülmesi gereken bir problem. Savunmada ise aslında yaşanan sorun çok daha belli. İçeri penetre eden kısalar savunmacılarını geçtiklerinde, pota altında onları bekleyen bir bekçi yok. Hücum problemi Emir ve Zizis ile absorbe edilebilir ama savunmada sanki çözüm Semih değil gibi. En azından olmamalı..

Euroleague'de hedefin f4 olarak konulduğunu göz önüne alarak duruma baktığımızda pek parlak bir netice görülmüyor. Çapraz eşleşmede diğer gruptan ilk iki olarak Barca ve Madrid'in geleceğini düşünürsek, görece daha kolay olan Fenerbahçe'ni grubunda hedef ilk 4'e girmekten ziyade, ilk 2'ye girerek saha avantajını alıp bu takımlardan uzaklaşmak olmalı. Nitekim de öyle. Ancak bu hedef doğrultusunda (yakın geçse de maçlar) grubun diğer iki favorisine içeride kaybetmek çok kötü oldu  Fenerbahçe adına. Bu 3 takımın, diğerlerine daha az maç vereceğini düşünürsek, ilk 2 hedefi daha çok erken olmasına rağmen uzaklarda kalmış olabilir. Bu da saha avantajının olmadığı bir seride, Barca veya Real ile oynamak anlamına gelebilir.

Anadolu Efes:

Dusan İvkovic için yapılan bir senelik hazırlık ve İvkovic'in eline teslim edilen ipler. Çok güzel bir plan. Açıkçası Efes'i 2 farklı departmanda değerlendirmek daha mantıklı olacaktır. Maddi imkanlar ölçüsünde kurulan kadro ve maddi imkanlar ölçüsünde olması gereken ve olan hedefler. İvkovic'in Efes'in genlerine uygun bir antrenör olduğunu da belirtmek geçmek istemiyorum. Efes gibi, alttan yetişen gençlerde alınan yıldızların harmanlandığı bir takım, kuruluş aşamasında İvkovic'in elinde olursa ileride Cedi gibi isimlerden fazlasıyla görmek mümkün olabilir.
Kendi ligimizin Fenerbahçe Ülker ile birlikte en fazla maddi gücüne sahip takımı Efes. Peki bu maddi imkanlar karşılığında kurulan kadro ne durumda dersek, çok da parlak bir cevap verebileceğimi sanmıyorum. Efes çok iyi bir "takım" oldu. Ama sınırlı bir takım. Hücumda hızlı gelmek ve Kristic'e post oynatmak dışında bir planı yok Efes'in. Daha kötüsü ise bir plan dışında hücumda başka bir ihtimal de çoğu zaman kalmıyor. Yani Efes'in koşturulmadığı durumlarda hücum bir anda tıkanabiliyor hiç bir şekilde açılmıyor. Bu önemli bir eksi. Kurulan kadroda daha skorer opsiyonların yaratılması gerekirdi. Hızlı gelmek, ligin en iyi savunma takımlarından biri Efes için, hücumu açan bir anahtar. Savunmadan güç almak ise topa yapılan müthiş baskı ile oluyor. Savunmada topa yapılan baskı, kaçan kısaların ise gerideki bekçi Lasme tarafından püskürtülmesi takımın bir anda ivmelenmesini sağlıyor. Sorun burada görüldüğü üzere hücum. Çok fazla olan kaynağın, daha hücuma ve skore yönelik kullanılması Efes'in için hedefi f4 yapabilirdi. Yapmalıydı.

İşin parasal kısmına bakarsak yalnız, Efes'in f4 hedefine sahip olması gerektiğini söyleyebiliriz. Ancak bu, yukarıda da bahsettiğim kadroya bakıldığında kaybolan bir hayale dönüşüyor. Zira hücumda bu denli sınırlı bir takım, savunmada ne kadar iyi olursa olsun, bazen rakiplerinin skoruna yetişemiyor. CSKA maçında görüldüğü gibi. Nereye kadar durdurabilirsiniz ki? Rakipler bazen skorerleriyle sonuç bulabilirken, siz bir tek savunmaya güvenebiliyorsunuz. Şu aşamada bu durumu ileriye götürmek için Draper'in yaptığı ekstra oyunları, sürekli haline getirmesi şart. Peki durum ne Euroleague'de? Ben maddi olanaklara bakmaksızın kadro bazında değerlendirdiğimde Efes'in çok başarılı olduğunu söyleyebilirim. İçeride CSKA'ya kaybedilen maç hedefin ilk 4'e girmek olduğunu düşündüğümüzde büyük bir problem yaratmıyor. Dışarıda kazanılan Laboral maçı, çok daha önemli ve değerli. Efes sezonun devamında Euroleague'de muhtemel 4. bilet için altındaki yenmelidir ve tahminim bunun olacağı yönünde.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder